dinsdag 17 februari 2015

Je plek

We reizen weer af naar Noord-Drenthe. Op de zorgboerderij waar Irma's moeder woont hebben we een week eerder een portret van haar gemaakt. Het is nu af en we gaan het laten zien.

Het is koffietijd en de komst van bezoekers leidt tot allerlei beweging. Het is rustiger dan vorige week, toen iedereen wat in de war was van ons. Ook nu zijn er veel nieuwsgierige vragen over wat we komen doen en waarom we het doen.  Bij de koffie gaat het portret van Irma's moeder rond en een van de bewoonsters leest een deel voor. Vervolgens wil H. ook wel meedoen.

Ze vindt het vraaggesprek net zo spannend als een schoolmeisje haar eerste optreden. Maar een moment later vraagt ze of we familie zijn. En wat we komen doen.

Tussen de foto's door wat vragen. Of nee, het is meer inhaken op wat ze zegt, ze praat graag en veel.

Na een paar uur gaan we tevreden weer huiswaarts. Ik heb nauwelijks iets opgeschreven. Het is allemaal niet heel concreet en dat hoeft ook niet. Het is de sfeer die je samen hebt. En straks de foto's bekijken, dan komen de woorden wel boven (zie bovenstaand artikel voor deel tekst).

Met de mooie herinnering aan hoe mooi de mensen er wonen. Hoe dit allemaal klopt. Kleinschalige zorg is hier werkelijkheid. Zorgzaam en liefdevol. Krijg ook wel zin zo oud te zijn en zo te leven.

Dank aan bewoners en medewerkers van Hoeve Loevestein voor de ontvangst en medewerking.

Simon

Website:
Hoeve Loevestein

Geen opmerkingen:

Een reactie posten